ଚଉଦିଗେ ଦେଖ ଆଜି ମରୁ ପ୍ରାନ୍ତର
ଶୁଣ ସେ ଡାକରା ଫିଟାଅ ପସରା
ବିତର ଆଜି ତାହାଙ୍କ ବାଣୀ କୁଶର (ଘୋଷା)
ତୁମ ବିନା ନାହିଁ କେହି ଆଉ ଦେଖାଇବ ସତ୍ୟଜ୍ୟୋତି
ହେ ଲବଣ ରୂପୀ ହେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ
ଆଦେଶ ଘେନ ଯୀଶୁର କର ପ୍ରଚାର । |୧||
ଆସୁଅଛି ଖରେ ସେହି ଦିନ ବିଚାର କରିବେ ନ୍ୟାୟବାନ
ଦେଇଛନ୍ତି ଯେତେ ଗୁଣ ରାଗ କରୁଛ କି ତୁମେ ବିନିଯୋଗ
ହେ ଉତ୍କଳବାସୀ … ହେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବିଶ୍ୱାସୀ .
ଆଦେଶ ଘେନ ଯୀଶୁର କର ପ୍ରଚାର , |୨|
ଚାଲରେ କୃଶ ପଥେ ଚାଲରେ ମୁକ୍ତି ପଥେ
ଚାଲ ସିୟୋନ ପଥେ ଚାଲ ସେ ସ୍ଵର୍ଗ ପଥେ
ଚାଲ ଯୀଶୁଙ୍କ ପାଶେ (ଘୋଷା)
ଝୁଲୁଛନ୍ତି ସେ କୃଶେ, ପାପର ଦର୍ପ ନାଶେ
ଝରାଇ ରକ୍ତ କୁଶେ, ଡ଼ାକନ୍ତି ପାପୀ ପାଶେ
ଚାଲ ଯୀଶୁଙ୍କ ପାଶେ |୧|
ତୋର ଶୁଚି ନିମନ୍ତେ, ଝରୁଛି କୃଶେ ରକ୍ତ
ଆସ ପାପୀ ସମସ୍ତ; ହୁଅ ସେ ରକ୍ତ ଧୌତ
ହୋଇବ ପାପୁ ମୁକ୍ତ ।୨|
ଆସୁଛନ୍ତି ଆକାଶେ ନେବାକୁ ମୁକ୍ତ ଯେତେ
ସେହି ସିୟାନ ଦେଶେ ପାଇବ ଶାନ୍ତି ଶେଷ
ଚାଲ ଯୀଶୁଙ୍କ ପାଶେ |୩|
ଚାହାଁରେ ଚାହାଁରେ ନର କାଲବରୀ ଚୂଳେ,
ମୋ ମୁକତି ଲାଗି ପ୍ରଭୁ କ୍ରୁଶ କାଠେ ଝୁଲେ । ଘୋଷା ।
କଣ୍ଟାର ଲତିକା ଶିରେ ଶୋଭୁଛି ମୁକୁଟ ସରି,
ନିବାରେ ନରକ କି ସେ ଯୁଗଳ କର ବିସ୍ତାରି,
ବିନ୍ଧିଛି ଦାରୁଣ ପ୍ରେକ ଚରଣ ଯୁଗଳେ । ୧ ।
ତପତ ରକତ ଧାର ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗୁ ପଡୁଛି ଝରି,
ବିଶ୍ୱର ଲାଞ୍ଛନା ପରା ଦେଇଛି ବକ୍ଷ ବିଦାରି,
ଅଧରେ କରୁଣା ଧାରା ପ୍ରେମରେ ଉଛୁଳେ । ୨ ।
ଚାଲ ପ୍ରେମ ପଛେ ଗୋଡ଼ାଇ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ପ୍ରେମ ଉପମା ଚାହିଁ । ଘୋଷା ।
କର ଏକ ଆରେକ ପ୍ରେମ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଏହି ନୂଆ ବିଧାନ;
ଅଟେ ପରସ୍ପର ପ୍ରେମ ବ୍ୟବହାର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶିଷ୍ୟର ଲକ୍ଷଣ ଏହି । ୧ ।
ଦେଖ ତାହାଙ୍କ ମହା ପ୍ରେମ, ପ୍ରେମେ କଲେ ସେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ଦାନ;
ତାଙ୍କର ବିଧାନ କର ହେ ପାଳନ, ପ୍ରେମେ ହେଉ ସବୁ ନିଷ୍ପନ୍ନ ଭାଇ । ୨ ।
ପ୍ରେମ ନ କରେ କ୍ରୋଧ କଳି, ପ୍ରେମେ ହୁଅ ସମସ୍ତେ ଏକମେଳି;
ଅଟେ ପ୍ରେମ ବିଧି ବହୁମୂଲ୍ୟ ନିଧି, ପ୍ରେମ ସଦାକାଳ ରହଇ ଭାଇ । ୩ ।
ପ୍ରେମ ଦୀର୍ଘକାଳ ସହଇ, ବହୁଳ ପାପକୁ ଡାମ୍ପଇ ସେହି;
ପେମ୍ର ସଙ୍ଗ ଧର, ପେମ୍ରାଳାପ କର, ପେମ୍ର ବିନା କାହିଁରେ ଋଣୀ ନୋହି । ୪ ।
ପ୍ରେମ ରଜ୍ଜୁରେ ବନ୍ଧା ହୋଇ ଚାଲ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରେମ ପଛରେ ଧାଇଁ;
ପେମ୍ର ସ୍ୱର୍ଗପୁରେ ଧର୍ମଦୂତ ମେଳେ, ପ୍ରେମେ ରହିବା ଏକମେଳି ହୋଇ । ୫ ।
ଚାଲ ତ୍ରାଣ-ପତାକା ଧରି ଯୀଶୁ ବଳେ ଦୃଢ଼ ନିର୍ଭର କରି । ଘୋଷା ।
କର ମଳିନ ବସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ରୂପ ବସ୍ତ୍ରେ ହୁଅ ହେ ସଜ;
ଯୀଶୁ ନାମେ ଧରି ବିଶ୍ୱାସର ଢାଲ ଆଗ ବଢ଼ି ଚାଲ ସାହସ କରି । ୧ ।
ପଥେ ଅଛି ଆପଦ ଘେରି, ଲାଗିଅଛି ପୁଣି ସମର ଭାରି;
ଶତ୍ରୁ ଶୟତାନ ପାପ ମୃତ୍ୟୁ ପୁଣ ବସିଣ ଅଛନ୍ତି ପଥ ଓଗାଳି । ୨ ।
ବାକ୍ୟରୂପ କଠଉ ମାଡ଼ି ପଛକୁ ନ ହଟ ଆପଦ ଡରି
ଦ୍ୱିଧାର ଖଡ୍ଗ କଟି ଦେଶରେ ଭିଡ଼ି ଭରସା-ଟୋପର ମସ୍ତକେ ପିନ୍ଧି । ୩ ।
କି କରିବ ସଙ୍କଟକାଳ ? ସଙ୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି ଇମ୍ମାନୁଏଲ;
ସଦା ସର୍ବକ୍ଷଣେ ସେ ରଖିବେ ଧରି ନିଜ ବାହୁବଳ ବିସ୍ତାର କରି । ୪ ।
ଚିର ବନ୍ଧୁବର ଯୀଶୁ ହେ ସୁନ୍ଦର
କଳୁଷ ପରାଣେ ରାଜ ଗୋ, ହେ ବିଶ୍ୱ ଗୌରବ
ସ୍ୱରଗ ବିଭବ ସମାଜ ପରାଣେ ସାଜ ଗୋ । ଘୋଷା ।
ପ୍ରଣମି କରୁଗୋ ତୁମଠି ଅଳି,
ଆହେ ପାପହାରୀ ପ୍ରାଣ ସଙ୍ଖାଳି,
ଅଜ୍ଞାନ ପରାଣୁ ପାପର କାଳିମା
ତୁମରି ଆଲୋକେ ମାଜ ଗୋ । ୧ ।
ଏ ଭବ ଅସାର ମାୟା ମମତା ହରି ନେଲାଣି ଗୋ ଜୀବନ ସତ୍ତା,
ଆହେ ଜୀବଧାରି, ଜୀବନ-ମୁରଲୀ
ବଜାଅ ମୃତ ପରାଣେ ଗୋ । ୨ ।
ଚାହଁ ଚାହଁ ବାରେ ଆହେ ପାତକୀ ନରେ
ତୁମରି ମୁକତି ପାଇଁ ଯୀଶୁ କ୍ରୁଶୋପରେ । ଘୋଷା ।
ଜଗତ ପାପର ଭାର ମସ୍ତକେ କଣ୍ଟକ ହାର,
ଅଭିଶାପାନଳ ତୋର ନିଅନ୍ତି ବକ୍ଷରେ । ୧ ।
ରକ୍ତିମ ଶୋଣିତ ସ୍ରୋତ ବହିଯାଏ ଅବିରତ,
ହସ୍ତପଦ କଣ୍ଟାବିଦ୍ଧ ଭଗ୍ନ କଳେବରେ । ୨ ।
କଲେ ଦୁର୍ବୃତ୍ତ ଉପେକ୍ଷା “ନିଜେ ନ କଲ ସୁରକ୍ଷା”
ଆହା କଲେ ପାପୀ ରକ୍ଷା କ୍ଷମା ନିୟତିରେ । ୩ ।
ସବୁ କାଳର ବିଦ୍ରୋହ କରେ ତାଙ୍କ ଚିତ୍ତଦାହ
ଆହା ସୁଧାମୟ ସ୍ନେହ ଝରଇ ରୁଧିରେ । ୪ ।
ଅତୀତ କାଳ କଳୁଷ ସବୁ କରନ୍ତି ବିନାଶ,
ବିଶ୍ୱାସେ ପ୍ରେମ ପୀୟୁଷ ଯେ ନିଏ ଅଚିରେ । ୫ ।
କ୍ରୁଶ ପାଶେ ରହି ନିତ୍ୟ ଯାଉ ସଶଙ୍କିତ ଚିତ୍ତ
ମୁହିଁ ପାପୀ ଆଶାନ୍ୱିତ ସାରା ଜୀବନରେ । ୬ ।
